Tytuł: "BRUNET WIECZOROWĄ PORĄ"     [zobacz powiedzenia z filmu]

Reżyseria: Stanisław Bareja

Drugi reżyser: Michał Dudziewicz

Współpraca reżyserska: Marek Nowakowski, Maria Krokowska

Scenariusz: Stanisław Bareja, Kill Andrzej (pseud. Stanisława Tyma)

Dialogi: Stanisław Bareja, Kill Andrzej (pseud. Stanisława Tyma)

Zdjęcia: Wiesław Zdort

Muzyka: Waldemar Kazanecki

Scenografia: Allan Starski

Produkcja: Stanisław Skubniewski - Zespół Filmowy Pryzmat

Premiera: 18 października 1976r.

Wykonawcy:
Krzysztof Kowalewski (Michał Roman)
Wojciech Pokora (Kowalski)
Wiesław Gołas (Kazik Malinowski)
Janina Traczykówna (Lucyna Barańczak)
Bohdan Łazuka (mężczyzna do którego pomyłkowo zadzwonił Michał Roman)
Bożena Dykiel (żona Michała Romana)
Ryszard Pietruski (Dzidek Krępak)
Jan Bareja (wnuczek mówiący wiersz)
Jan Kobuszewski (kierowca MPO)
Jerzy Cnota (mężczyzna w restauracji biorący Michała Romana za ojca narzeczonej)
Janusz Bylczyński (kierownik sklepu mięsnego)
Maria Chwalibóg (sąsiadka Romanów)
Zofia Czerwińska (Jola)
Andrzej Fedorowicz (właściciel warsztatu, meżczyzna pytający o numery totolotka)
Stanisław Gawlik (Barańczak, sąsiad Romanów)
Zofia Grabińska (Stasiakowa, woźna w muzeum)
Anna Jaraczówna (Janina Mars, sąsiadka Romanów)
Jan Himilsbach (pan Jasio)
Jerzy Karaszkiewicz (pijak z warsztatu)
Emilia Krakowska (nauczycielka w muzeum)
Eugeniusz Priwieziencew (mleczarz)
Józef Osławski (taksówkarz)
Stanisław Bareja (pijaczek)
Wojciech Zagórski (pracownik centrali telefonicznej opowiadający o operacji)
Marian Łącz (pan Andrzej, bileter w kinie)
Jolanta Lothe (kasjerka w kinie)
Krzysztof Majchrzak (widz w kinie)
Zdzisław Maklakiewicz (Karol, kustosz muzeum, przyjaciel Michała)
Tadeusz Pluciński (kierownik restauracji)
Krzysztof Świętochowski (pracownik sklepu przeprowadzający remanent)

Opis: Komedia satyryczna; bohater uwikłany w absurdy codzienności usiłuje wyjść z sytuacji, w jakie wpędza go własna naiwność lub zła wola otoczenia. Brunet wieczorową porąCyganka przepowiada Michałowi Romanowi, że odnajdzie zaginiony zegarek, wygra w Toto-Lotka i ... zabije bruneta, który zjawi się w jego mieszkaniu wieczorową porą, jednak on nie bierze poważnie tych proroctw. Gdy jego rodzina wyjeżdża na weekend, Michał zabiera się do zaległej pracy. Wtedy zaczynają się spełniać proroctwa Cyganki - Michał znajduje zaginiony zegarek, a w totolotku wylosowane zostają przepowiedziane liczby. Bohater zaczyna oczekiwać najgroźniejszej części przepowiedni. Aby zapobiec zbliżającemu się nieszczęściu, Michał opuszcza dom. Brunet wieczorową porąŚciga go jednak przeznaczenie, w jego domu pojawia się trup niejakiego Dzidka Krępaka. Wszystkie znaki świadczą, że to Michał jest mordercą. Wtedy z pomocą przychodzi Michałowi przyjaciel Kazik, który postanawia rozwikłać tę zagadkę zbrodni. Michał z Kazikiem zastawiają w miejscu zbrodni pułapakę. Michał odwiedza swoich sąsiadów i informuje ich o zabójstwie. Jeden z nich na wiadomośc o tym próbuje uciec. Michał goni go przez całe miasto, by oddać go w ręce milicji. Tajemnicze morderstwo zostaje wyjaśnione.


       W filmie tym, jak w Brunet wieczorową porąwiększości filmów Barei z tego okresu obserwujemy wnikliwie zaobserwowane paradoksy zycia w PRL-u, które możemy obserwować jakby z boku taczenia się głównej akcji filmu.Zabieg ten Bareja stosował też w swoich późniejszych filmach.Reżyser do filmu zaangażował swoich ulubionych i sprawdzonych aktorów, a ci potrafili wykorzystać to w stu procentach.Kolejnym atutem filmu są doskonałe dialogi, których fragmenty do dzisiaj są cytowane przez spore grono wielbicieli tego reżysera.Niewątpliwie jest to zasługa Stanisława Tyma, który w tym okresie zaczął ściślej współpracować z Bareją.